Cumartesi…
Gecesinden sabahına, sabahından akşamına en sevdiğim gün..
Merkezi cumartesi olsa hayatımın ben bir fırıldak gibi dönsem etrafında
Pazartesiler geçirsem yağmurlu, kesif..
Salılara uyansam çarşambalara..
Perşembe oluverse de sevinsem, bi gayret sarılsam zorunluluklarıma
Alnımın akıyla açsam gözlerimi cumaya
Cumaları, yatağa uzanip dergi okumalara ayırsam
Bir elime kahve alsam, diğerini saçımla oynamaya saklasam
Cumartesinin hayalini kursam uzanip yatağa
Sabırsızlansam merkezime yaklaşarak ayaklarımla cumartesime abanip
fırlatmak için kendimi pazartesilere cumalara
Düşünsem cumartesiler ne kadar da çabuk geliyor diye
Ve ne kadar da çabuk geçiveriyorlar..

Cumartesi…
Gecesinden sabahına, sabahından akşamına en sevdiğim gün..
Cumartesi…
Bir Cuma uykusu ertesi kalkip da pencereden bakışımın sebebi
İnsanları sevişimin belki…

Cumartesi çocukluğumun yağmurlu olsa bile güneşli günü
Cumartesi Pazarı bile neşelendiren gün
Çocukluğumun en sevilen günü cumartesi
Bugün anlamını yitirmiş en sevdiğim gün

Cumartesi…
Gecesinden sabahına, sabahından akşamına en sevdiğim gün..